Voor haar videoprojectie Het boek van de mens herfotografeerde Clinckx alle foto’s in het medische naslagwerk Het boek van de mens (1969) en verwerkte die tot een draaikolk van weglopend badwater. De plafondprojectie refereert aan de talrijke plafondschilderingen met hemelse scènes in kerken uit de 17de en 18de eeuw. Tegelijkertijd is er een duidelijke link met haar vroegere plafondprojectie Inferno (2001, collectie Stedelijk Museum Het Domein Sittard, NL) dat een kluwen van vuurrode, kronkelende reuzentongen toonde. Voor de rest wordt de galerieruimte in beslag genomen door een transparante, opblaasbare bal waar de bezoeker staand in plaats kan nemen. Daardoor neemt hij onbewust de houding aan van de zogenaamde ‘Vitruviaanse mens’, die vooral bekendheid geniet via de beroemde tekening van Leonardo Da Vinci, en symbool staat voor de mens als verbinding tussen aarde en kosmos. In deze ‘ideale’ positie kan de bezoeker de tentoonstelling al rollend en vanuit steeds andere standpunten waarnemen. De gigantische ‘vitruviaanse bal’ zal echter grotendeels de toegang versperren zodat de andere bezoekers maar een beperkte ruimte hebben om zich een weg te banen naar de rest van de galerieruimte. Musicus Michel Verkempinck schreef de originele muziek bij dit werk en inspireerde zich daarvoor op de ‘negen poorten’ die Dante in zijn Goddelijke Komedie beschrijft. Verder in de ruimte staan naar analogie daarmee enkele deuren opgesteld, waaronder een die beschilderd werd met het opschrift Il Bosco dei violenti.
Voor haar videoprojectie Het boek van de mens herfotografeerde Clinckx alle foto’s in het medische naslagwerk Het boek van de mens (1969) en verwerkte die tot een draaikolk van weglopend badwater. De plafondprojectie refereert aan de talrijke plafondschilderingen met hemelse scènes in kerken uit de 17de en 18de eeuw. Tegelijkertijd is er een duidelijke link met haar vroegere plafondprojectie Inferno (2001, collectie Stedelijk Museum Het Domein Sittard, NL) dat een kluwen van vuurrode, kronkelende reuzentongen toonde. Voor de rest wordt de galerieruimte in beslag genomen door een transparante, opblaasbare bal waar de bezoeker staand in plaats kan nemen. Daardoor neemt hij onbewust de houding aan van de zogenaamde ‘Vitruviaanse mens’, die vooral bekendheid geniet via de beroemde tekening van Leonardo Da Vinci, en symbool staat voor de mens als verbinding tussen aarde en kosmos. In deze ‘ideale’ positie kan de bezoeker de tentoonstelling al rollend en vanuit steeds andere standpunten waarnemen.. De gigantische ‘vitruviaanse bal’ zal echter grotendeels de toegang versperren zodat de andere bezoekers maar een beperkte ruimte hebben om zich een weg te banen naar de rest van de galerieruimte. Musicus Michel Verkempinck schreef de originele muziek bij dit werk en inspireerde zich daarvoor op de ‘negen poorten’ die Dante in zijn Goddelijke Komedie beschrijft. Verder in de ruimte staan naar analogie daarmee enkele deuren opgesteld, waaronder een die beschilderd werd met het opschrift Il Bosco dei violenti.